Carbon is veruit het populairste materiaal om een fiets mee te bouwen, maar natuurlijk niet het enige. De meeste grote merken hebben nog een aluminium fiets in de collectie. Zo ook Specialized met deze Specialized Allez Sprint Comp.

De eerste aluminium superbike ter wereld, zo noemt de marketingmachine van Specialized de nieuwe Allez Sprint Comp. Ik kan niet wachten om hem te testen, maar deze bewering lijkt me wat overdreven. In het verleden is er veel op aluminium gekoerst en gewonnen, vooral in de tijd voordat carbon zijn intrede deed als basismateriaal. Ik ben er honderd procent van overtuigd dat ook de alu fietsen van toen superbikes waren – neem alleen al de Caad-serie van Cannondale, die echt wel bijzonder was voor die tijd. Dat Specialized weer een stap zet in de ontwikkeling van de ultieme aluminium fiets ligt dichter bij de waarheid, maar dat klinkt natuurlijk niet erg sexy. Tegenwoordig kan Specialized aluminium buizen door middel van hydrovorming precies de gewenste vorm geven. Deze techniek biedt meer mogelijkheden op het vlak van stijfheid en vooral aerodynamica en is overduidelijk gebruikt voor de Allez Sprint Comp.

De fiets is duidelijk afgeleid van de carbon SL7, wat je zowel terugziet in de vormen als in de geometrie van de Allez (en wat betekent dat ook deze fiets een echte racer is). Het balhoofd en het bracket zijn uit één stuk gemaakt en daarnaast zijn de buizen op andere plekken aan elkaar gelast dan bij de oude Allez. Dat is het best zichtbaar bij het balhoofd: je kunt goed zien dat deze uit één geheel bestaat en dat de lasnaden wat meer op de buis liggen in plaats van tegen het balhoofd aan. Het idee hierachter is dat de krachten die op een frame komen op deze plekken minder groot zijn, waardoor de naden minder zwaar belast worden en je een strakker frame krijgt. Specialized noemt deze techniek met een mooi woord ‘Smartweld-technologie’.

Dikke fiets

Als hij voor me staat, zie ik het direct. De Allez Sprint Comp lijkt veel op de SL7 – een van mijn favoriete fietsen, – en dat maakt me natuurlijk blij. Het frame is zwart met een lichte metallic glans, de transfers zijn zilverkleurig. Simpel maar chique. De fiets oogt strak en snel. De dikke lasnaden verraden dat we hier met een aluminium fiets te maken hebben, waarbij vooral de naden bij het balhoofd in het oog springen. Functioneel gezien zitten ze nu waarschijnlijk op een betere plek, maar mooi vind ik het niet. Wél mooi zijn de kabels die binnendoor lopen bij het balhoofd, iets wat je niet of nauwelijks ziet bij aluminium fietsen. De afmontage is simpel maar goed. De mechanische Shimano 105-groep is allang niet meer die goedkope instapgroep van weleer: deze groepset is gewoon prima en zal voor de meesten van ons toereikend zijn. Natuurlijk zijn ook de hydraulische schijfremmen van Shimano, en de 160 millimeter schijf voor en 140 millimeter-schijf achter bieden genoeg remkracht om veilig tot stilstand te komen.

Het aluminium stuur en de dito stuurpen zijn van Specialized zelf. De kabels zijn weggewerkt onder de stuurpen, waarna ze in het balhoofd verdwijnen. De carbon zadelpen is ‘geleend’ van de SL7 en ook het Power Comp-zadel, dat ik al ken, is van het huis. Een prettige upgrade is de dikke vette Roval Rapide CLX-wielset die Specialized heeft gestoken. Het maakt, in mijn ogen, van deze fiets gelijk een dikke fiets. De set heeft opvallende velgen, vooraan 51 millimeter hoog en achter 60 millimeter. Ook de breedte van de velgen verschilt: vooraan is de velg zo breed dat je hem duidelijk naast je band ziet wanneer je er van boven op neerkijkt. Het blijft een apart gezicht. Ook de achtervelg is bol, maar minder dan de voorvelg. Het mooie setje is uitgerust met Specialized Turbo Cotton LTD-banden.

Verrassend comfortabel

Ik ben heel benieuwd hoe de Allez rijdt. De verwachtingen zijn hoog. De fiets is voor mij aan de kleine kant, maar soms moet je het als fietsentester doen met wat voorhanden is. De geplande fietsmeting bij Specialized ging wegens ziekte helaas niet door, maar we hebben ons best gedaan om de best mogelijke afstelling te vinden. Uiteindelijk kom ik redelijk in de buurt van de juiste afstelling. Niet ideaal, maar goed genoeg om fatsoenlijk te testen. Eindelijk zit ik op de fiets. De eerste indruk is altijd belangrijk en deze is goed. De fiets voelt fijn. Ik ga de heuvels in om verschillende omstandigheden te ervaren en moet eerlijk gezegd even wennen aan het schakelen. De meeste testfietsen komen tegenwoordig met elektronisch schakelen en dat schakelt heel wat directer dan deze mechanische 105-groep. Niet dat het niet werkt, maar de slag die je moet maken om te schakelen is nu eenmaal veel groter.

Ik zie deze fiets perfect passen in een criterium of klassieker, natuurlijk met zo min mogelijk hoogtemeters.

Het stuurtje is mooi smal en mijn positie op de fiets valt me alles mee. Het eerste klimmetje volgt snel en wanneer ik op de pedalen ga staan, merk ik pas hoe strak de fiets is – zeker in combinatie met de wielen voelt de Allez echt wel goed aan. Ik trek door over de top en versnel nog een keer. Handjes onder in de beugel en gas erop. Ook al ben ik pas vijftien minuten onderweg, ik ben al gewend aan het schakelen en dat gaat prima. Dat ik op een aluminium fiets rij, merk ik eigenlijk nauwelijks. De fiets is verrassend comfortabel. Alu fietsen voelen vaak ‘hard’ aan, maar dat valt bij de Allez flink mee, wat natuurlijk ook komt door het aangename zadel en de brede banden. Wanneer ik een afdaling induik, geniet ik van de wegligging en het stuurgedrag. De fiets voelt superstrak en vertrouwd als ik me door de bochten smijt. Ik rijd nog een paar klimmetjes op en fiets weer terug naar huis. Mijn eerste ritje is goed bevallen.

Geen klimmer

Voor de fabrikant is de ‘Specialized-ervaring’ heilig en dus heb ik ook kleding, een helm en schoenen meegekregen. Allemaal topspul, en die nieuwe Torch-schoenen zitten als gegoten, maar dat mag ook wel voor 440 euro. Voorafgaand aan mijn tweede rit hang ik de fiets aan de weegschaal. De meter geeft 8,4 kilo aan inclusief pedalen (met de originele wielen komt de fiets op 8,8 kilo). Verrast ben ik niet. Dit is zeker geen klimfiets, maar daar is-ie ook niet voor gemaakt. Waarvoor dan wel, vraag je je af? Ik zie deze fiets perfect passen in bijvoorbeeld een criterium of een snelle klassieker, natuurlijk met zo min mogelijk hoogtemeters. In dat soort wedstrijden wordt nogal wat gevallen en dan is een alu fiets met dergelijke eigenschappen een goede keus, want aluminium is minder kwetsbaar dan licht carbon. Ideaal dus.

Schudtest

Een derde ritje volgt snel. Ondertussen ben ik gewend aan de fiets en nóg tevredener. Of ik nu gas geef op het vlakke, een klimmetje oprij of een afdaling induik, het gevoel van de fiets is gewoon goed. In een afdaling doe ik even de ‘schudtest’. Ik ga dan met een flinke vaart naar beneden en probeer het stuur van links naar rechts te kantelen en weer terug. Zo krijg ik een idee van de stijfheid van de voorkant van de fiets. De uitslag van de test is duidelijk: deze bolide is absoluut stijf. Heeft deze fiets dan helemaal geen minpunten? Natuurlijk wel. Het gewicht bijvoorbeeld. 8,4 kilo is verre van licht, maar voor een aluminium fiets niet verkeerd. Met een een lichtere afmontage kun je bovendien makkelijk onder de 8 kilo komen. Een ander punt is de prijs. De Allez Sprint Comp gaat met de originele wielen voor 3300 euro over de toonbank, een flinke prijsstijging in vergelijking met het vorige model. De Rovalwielen in de testfiets kosten nog eens 2600 euro, wat een totaal maakt van 5900 euro. Dat is veel geld voor een alu fiets. Aan de andere kant is de prijs best te rechtvaardigen vanwege de ontwikkelingskosten. Als je kijkt naar andere aluminium fietsen van de grote merken ben je snel een paar honderd euro voordeliger uit, maar dan heb je niet deze Specialized. Een andere optie is een carbon fiets van dezelfde prijs, die ongetwijfeld een stuk lichter is, maar ook kwetsbaarder en misschien niet dezelfde rijeigenschappen heeft. Het is een afweging die iedereen zelf moet maken.