Komende zondag, 17 april, staat weer in het teken van Parijs-Roubaix. De profs rijden tegenwoordig op hypermodern materiaal, speciaal afgestemd op het zo snel mogelijk over de kasseien dokkeren. Team DSM gaat zelfs rijden met een systeem waarmee ze de bandendruk tijdens het fietsen kunnen aanpassen. Maar hoe ging dat vroeger? Toen er nog geen 30mm banden waren, vering en tubeless wielen. We namen een Gios Torino uit 1978 mee om het Bos van Wallers te doorkruizen.

Hoe hielden die oude strijders in vredesnaam hun materiaal heel?

Voor onze test in Noord-Frankrijk krijgen we van de Vlaamse koersfietsverzamelaar Nico Van der Haegen twee hele gave karretjes mee. Nico heeft thuis in Sint-Lievens-Esse een privémuseum in zijn schuur, Retro Bikes genaamd. Daarin staan veel bijzondere fietsen, zoals een Trek van Lance Armstrong, een Flandria van Michel ‘Peerke’ Pollentier en een Eddy Merckx van Peter Winnen.

De Gios Torino waarmee we het Bos van Wallers gaan bedwingen is de koersfiets uit 1978 van de Vlaamse coureur Eric van de Wiele. In Nederland is hij niet heel bekend, maar in België staat hij te boek als een gewaardeerd knecht voor afmakers als Fons de Wolf, Walter Godefroot en Rudy Pevenage.

Alle foto’s: Remco Veurink

Pareltje

Wat een pareltje is dit! Die fraaie blauwe lak, gave decals (inmiddels hartstikke retro) en verchroomde vork maken dat je gelijk verliefd wordt op dit Italiaanse raspaard. De Torino was de teamfiets van de vermaarde IJsboerke-Gios-ploeg. Hebben de renners nu de beschikking over verschillende frames en diverse wiel- en bandensets, in 1978 reden ze praktisch het hele jaar op een en dezelfde fiets. In een koers als Parijs-Roubaix werden hooguit andere tubes gebruikt met een lagere druk.